Herbronnen, wat is dat eigenlijk?

Gasten die naar Assaladou komen of er al geweest zijn, beschrijven het als een plek om te herbronnen (vnl. de Vlamingen) of om bij te tanken (vnl. de Nederlanders).

In onze veeleisende en snelle wereld wil iedereen van tijd tot tijd wel zoiets doen als ‘herbronnen’ of ‘bijtanken’. De 2 begrippen lijken gedemocratiseerd te zijn en zijn niet langer het voorrecht van een elite. Ze duiken dan ook te pas en te onpas op in tijdschriften, reclameslogans, productomschrijvingen van o.a. cosmetica enz.  ‘Herbronnen’ of ‘bijtanken’ worden daarbij door elkaar gebruikt,  als inwisselbaar. Maar betekenen deze 2 woorden wel hetzelfde?

Herbronnen of bijtanken?

Als je herbrond bent zal je ongetwijfeld ook bijgetankt zijn, maar is dat omgekeerd ook het geval? Kan je je bijtanken zonder te herbronnen? Mijns inziens wel.

Bijtanken is op krachten komen van het vermoeiende leven, je tank terug vullen met verse energie om je levensritme van alledag weer aan te kunnen. Dat kan op legio manieren: naar de sauna gaan, een wandelweekend doen, lekker voor de buis wegzakken onder een dekentje met een kop warme chocomelk, stevig gaan sporten enz. Het hoeft allemaal niet zo lang te duren of veel om het lijf te hebben. Gelukkig maar! Gelukkig zijn er vele uiteenlopende en gemakkelijke manieren voor handen om bij te tanken. Na een goede film of een deugddoende wandeling kan je je al als herboren voelen. Zonder deze momenten van ‘stoom aflaten’ zouden we snel overspannen worden en crashen.

Herbronnen gaat een stapje verder dan bijtanken. Je haalt evengoed druk van de ketel en laat spanningen los. Alleen doe je meer dan loslaten. Je laat los wat niet wezenlijk is maar pakt vast wat wel wezenlijk is aan wie jij bent.  Daar ga je je dieper mee verbinden, niet in de eerste plaats om je ‘leven-zoals-het-is’ weer aan te kunnen, maar om het onder de loep te nemen en vanuit een frisse blik dingen te veranderen of net te herwaarderen.

Herbronnen, een 4-dimensioneel gebeuren

Wat gebeurt er dan precies als je je herbront? Wezenlijk komt het hierop neer: je gaat van vervreemding naar verbinding. Je verbindt je terug met verloren stukjes van jezelf. Je (her)ontdekt wat wezenlijk bij jou hoort en wat juist niet.

Vervreemding is het tegendeel van herbronnen en betekent dat wij afgesneden geraken van wat in wezen onafscheidelijk bij ons hoort, onze bronnen van leven. Hierdoor wordt ons mens zijn onvermijdelijk uitgehold en verarmd. Dit resulteert in existentiële crisissen, niet zelden vermomd als psychische klachten, ziektes of een algemeen gevoel van onbehagen/ongeluk omdat men iets meent te missen in het leven. Continue reading “Herbronnen, wat is dat eigenlijk?”

Afstand nemen

Hey lieve lezer

Vraag jij je ook wel eens af wie jij eigenlijk bent?

Toegegeven, deze vraag doet nu misschien wat vreemd aan en lijkt ietwat vergezocht als je dit leest…terwijl je eigenlijk volop aan het werk bent, of naartsig bezig met de was en plas en misschien ook nog een huilende baby of een paar jengelende kids rond je hebt hangen. Wie weet zit je wel volop te multitasken en werk je snel een lunch naar binnen terwijl je met collega’s zit te palaveren en intussen discreet dit bericht leest op je smart phone. Of mogelijk zit je met je zorgbehoevende ouder in de wachtzaal van de dokter op je schermpje te turen. Whatever.

Vanuit deze preoccupatie met de dagelijkse dingen des levens, ga je uiteraard al snel automatisch antwoorden: ik ben…, … jaar oud, kind van …, ouder van … , al dan niet getrouwd of samenwonend met …, wonende in …, gestudeerd voor…. Als beroep doe ik … en mijn hobby’s zijn … en ga zo maar door.

Misschien maak je in een handomdraai wel een bladzijden lange lijst met persoonlijkheidskenmerken van jezelf.

De hamvraag is echter: geeft dit dan weer wie jij werkelijk bent?

Ja en nee. Je hebt via woorden slechts losse stukjes van jezelf verzameld. Maar de volledige versie van jou blijft uit beeld, zelfs al schrijf je een trilogie vol met wetenswaardigheden over je identiteit. Wat ontbreekt er dan nog als je echt alle gegevens over jezelf zou hebben verzameld (als dat al mogelijk zou zijn)?

Het antwoord is even simpel als mysterieus: het meest wezenlijke van jou, of dat wat jou echt onvervangbaar en uniek ‘jezelf’ maakt. Deze wezenlijke uniciteit laat zich nl. niet in woorden vatten. Neem nu domweg het voorbeeld van een roos. Op het internet vind je alle mogelijke botanische, cultuurhistorische en geneeskrachtige kenmerken van deze populaire bloem. Maar bewijs je dan eer aan wat een roos eigenlijk wezenlijk is en wat haar zo uniek en majestueus maakt? Helaas niet! Het meest wezenlijke van de koningin der bloemen ontsnapt omdat het nu eenmaal vluchtig is en niet in woorden te vatten valt. Als ik aan een roos denk, ruik ik al terug de rijke zoetige, gepoederde geur en de delicate bloemige smaak van de rozenbrouwsels die ik ermee maak, gepaard gaande met een gelukzalig gevoel waarin ik de kloktijd volledig kan vergeten. Het gaat hier dus niet meer over weten wat een roos is maar over mijn rechtstreekse beleving van en voeling met die roos. Een heerlijke totaalervaring waarin ik het meest wezenlijke en unieke van de bloem rechtstreeks en woordeloos gewaarword!

Laten we nu terug omschakelen naar jou. Je weet ongetwijfeld wel wie je bent. Maar zoals voor de roos geldt: voel jij ook wie je bent? Hoe vaak heb jij de rechtstreekse beleving van jouw meest wezenlijke ik? Hoe vaak voel jij je echt thuis bij jezelf? Het jachtige leven van alledag staat deze voeling meestal in de weg. Je verliest jezelf vaak in alles wat je weet over jezelf, je zogenaamde identiteit. Je gaat volledig op in je rol als ouder, partner, werknemer/ondernemer, mantelzorger, student, … Kortom in alle verwachtingen en moetens die samengaan met al die rollen die je te spelen hebt. Je komt als het ware niet toe aan je ‘echte zelf’ omdat je je vastklampt aan je meer oppervlakkige, jachtige zelf.

Dat echte zelf (verzin er je eigen woord voor, zoals ziel, wezenskern, hogere zelf…) is eigenlijk je meest creatieve deel dat zich woordeloos uitdrukt. Het vraagt om verlangzaming en aandacht, om beleefd en gevoed te worden. Je daalt dan als het ware af in een diepe innerlijke ruimte waar je meestal niet komt, maar waarin je je oh zo thuis voelt en waar je pas echt tot je zelf komt. Het zijn intense momenten van intieme verbinding van jou met jezelf, momenten van creatieve zelfexpressie van wie je ten diepste bent.

Het zal je niet verwonderen dat het inlassen van zulke momenten van wezenlijk belang is, zowel voor je geestelijk als lichamelijk welzijn. Je krijgt er figuurlijk maar ook letterlijk meer zuurstof van- je gaat dieper en voller ademen. Ook je sociaal welzijn vaart er wel bij, want je dierbaren snoepen er gretig van mee als jij werkelijk meer en meer de beste versie van jezelf wordt, door je meest ware ik meer te gaan voelen en voeden. Dit kan op allerlei manieren ingelast worden in het leven van alledag, vb via meditatie of gebed, kokkerellen, schilderen, muziek maken, gedichten schrijven, kruidenbrouwsels maken, tuinieren enz.

Het is echter ook gezond om van het dagelijkse leven even afstand te nemen en op een meer intense manier de intieme ‘zielsband’ met jezelf te versterken, zodanig dat je daarna in je dagdagelijkse bezigheden jezelf niet meer zo snel verliest.

Daarvoor kan je vakantie nemen, om je leven beter te kunnen beschouwen, om ook letterlijk afstand te nemen van de rollen die je met je meedraagt, en op krachten te komen in een natuurlijke omgeving om zo jezelf weer te ontdekken en volop te beleven.
L’assaladou leent zich uitstekend om afstand te nemen van je drukke ik. Die laat je makkelijker los in de rust en stilte van een bezielde plek ingebed in een weelderige natuur.
Behalve genieten van de “bedding” van Assaladou, kan je ook een begeleiding kiezen die je een echte verkenningstocht toelaat in jezelf. Alsof je op avontuur gaat naar jezelf, om weer nieuwe goudklompjes in jezelf te ontdekken.

 

Wie ben jij eigenlijk?

Hey lieve lezer

Vraag jij je ook wel eens af wie jij eigenlijk bent?

Toegegeven, deze vraag doet nu misschien wat vreemd aan en lijkt ietwat vergezocht als je dit leest…terwijl je eigenlijk volop aan het werk bent, of naartsig bezig met de was en plas en misschien ook nog een huilende baby of een paar jengelende kids rond je hebt hangen. Wie weet zit je wel volop te multitasken en werk je snel een lunch naar binnen terwijl je met collega’s zit te palaveren en intussen discreet dit bericht leest op je smart phone. Of mogelijk zit je met je zorgbehoevende ouder in de wachtzaal van de dokter op je schermpje te turen. Whatever.

Vanuit deze preoccupatie met de dagelijkse dingen des levens, ga je uiteraard al snel automatisch antwoorden: ik ben…, … jaar oud, kind van …, ouder van … , al dan niet getrouwd of samenwonend met …, wonende in …, gestudeerd voor…. Als beroep doe ik … en mijn hobby’s zijn … en ga zo maar door.

Misschien maak je in een handomdraai wel een bladzijden lange lijst met persoonlijkheidskenmerken van jezelf.

De hamvraag is echter: geeft dit dan weer wie jij werkelijk bent?

Ja en nee. Je hebt via woorden slechts losse stukjes van jezelf verzameld. Maar de volledige versie van jou blijft uit beeld, zelfs al schrijf je een trilogie vol met wetenswaardigheden over je identiteit. Wat ontbreekt er dan nog als je echt alle gegevens over jezelf zou hebben verzameld (als dat al mogelijk zou zijn)?

Het antwoord is even simpel als mysterieus: het meest wezenlijke van jou, of dat wat jou echt onvervangbaar en uniek ‘jezelf’ maakt. Deze wezenlijke uniciteit laat zich nl. niet in woorden vatten. Neem nu domweg het voorbeeld van een roos. Op het internet vind je alle mogelijke botanische, cultuurhistorische en geneeskrachtige kenmerken van deze populaire bloem. Maar bewijs je dan eer aan wat een roos eigenlijk wezenlijk is en wat haar zo uniek en majestueus maakt? Helaas niet! Het meest wezenlijke van de koningin der bloemen ontsnapt omdat het nu eenmaal vluchtig is en niet in woorden te vatten valt. Als ik aan een roos denk, ruik ik al terug de rijke zoetige, gepoederde geur en de delicate bloemige smaak van de rozenbrouwsels die ik ermee maak, gepaard gaande met een gelukzalig gevoel waarin ik de kloktijd volledig kan vergeten. Het gaat hier dus niet meer over weten wat een roos is maar over mijn rechtstreekse beleving van en voeling met die roos. Een heerlijke totaalervaring waarin ik het meest wezenlijke en unieke van de bloem rechtstreeks en woordeloos gewaarword!

Laten we nu terug omschakelen naar jou. Je weet ongetwijfeld wel wie je bent. Maar zoals voor de roos geldt: voel jij ook wie je bent? Hoe vaak heb jij de rechtstreekse beleving van jouw meest wezenlijke ik? Hoe vaak voel jij je echt thuis bij jezelf? Het jachtige leven van alledag staat deze voeling meestal in de weg. Je verliest jezelf vaak in alles wat je weet over jezelf, je zogenaamde identiteit. Je gaat volledig op in je rol als ouder, partner, werknemer/ondernemer, mantelzorger, student, … Kortom in alle verwachtingen en moetens die samengaan met al die rollen die je te spelen hebt. Je komt als het ware niet toe aan je ‘echte zelf’ omdat je je vastklampt aan je meer oppervlakkige, jachtige zelf.

Dat echte zelf (verzin er je eigen woord voor, zoals ziel, wezenskern, hogere zelf…) is eigenlijk je meest creatieve deel dat zich woordeloos uitdrukt. Het vraagt om verlangzaming en aandacht, om beleefd en gevoed te worden. Je daalt dan als het ware af in een diepe innerlijke ruimte waar je meestal niet komt, maar waarin je je oh zo thuis voelt en waar je pas echt tot je zelf komt. Het zijn intense momenten van intieme verbinding van jou met jezelf, momenten van creatieve zelfexpressie van wie je ten diepste bent.

Het zal je niet verwonderen dat het inlassen van zulke momenten van wezenlijk belang is, zowel voor je geestelijk als lichamelijk welzijn. Je krijgt er figuurlijk maar ook letterlijk meer zuurstof van- je gaat dieper en voller ademen. Ook je sociaal welzijn vaart er wel bij, want je dierbaren snoepen er gretig van mee als jij werkelijk meer en meer de beste versie van jezelf wordt, door je meest ware ik meer te gaan voelen en voeden. Dit kan op allerlei manieren ingelast worden in het leven van alledag, vb via meditatie of gebed, kokkerellen, schilderen, muziek maken, gedichten schrijven, kruidenbrouwsels maken, tuinieren enz.

Het is echter ook gezond om van het dagelijkse leven even afstand te nemen en op een meer intense manier de intieme ‘zielsband’ met jezelf te versterken, zodanig dat je daarna in je dagdagelijkse bezigheden jezelf niet meer zo snel verliest.

Daarvoor kan je vakantie nemen, om ook letterlijk afstand te nemen van de rollen die je met je meedraagt, en op krachten te komen in een natuurlijke omgeving om zo jezelf weer te ontdekken en volop te beleven.
L’assaladou leent zich uitstekend om afstand te nemen van je drukke ik. Die laat je makkelijker los in de rust en stilte van een bezielde plek ingebed in een weelderige natuur.
Behalve genieten van de “bedding” van Assaladou, kan je ook een activiteit kiezen die je een echte verkenningstocht toelaat in jezelf. Alsof je op avontuur gaat naar jezelf, om weer nieuwe goudklompjes in jezelf te ontdekken.

Deze zomer bieden we op het paradijselijke domein Assaladou in Zuid-Frankrijk 2 verschillende workshopvakanties aan die variaties zijn op dit thema, nl. ‘de connectie met je unieke creatieve zelf volop voelen en tot uitdrukking brengen’.

  • 19-24 aug. ’18: Stemmig genieten op Assaladou, vakantieweek voor zangers en sprekers van alle niveau’s, begeleid door Sarah Algoet, zangeres, stemcoach (Complete Vocal Technique) en stemonderzoekster van formaat. Ze begeleidt jou persoonlijk bij het maken van sounds die volledig bij je passen en uitdrukken wie jij bent. Als je met je stem bezig bent, word je je heel bewust van het meest essentiële deel van jezelf. Zingen is ten-volle-zijn. Werken met de stem is werken met de ziel. En dat delen met een groep mensen die speciaal daarvoor samen komen… Tja, dat maakt het nog extra diepgaand en leuk!

 

  • 26-31 aug. ’18:  Schilder de kleuren van je ziel in mysterieus katharenland. Workshop Intuïtief schilderen, onder begeleiding van José Schuurmans, beeldend kunstenaar, Kunstzinnig dynamisch coach, intuïtief schilderen -en Vedic Art docent. Intuïtief schilderen is een vorm van schilderen die je los doet komen van het denkproces, rust laat vinden in je hoofd en jou ritmisch en speels in een flow doet komen om zo contact te maken met je eigen creativiteit. Het gaat hier niet om een mooi kunstwerk te presteren, maar om al schilderend te voelen en uit te drukken wie jij ten diepste bent. Je zal versteld staan wat voor bijzonder moois er dan spontaan uit het penseel komt. Beeldende kunst wordt zodoende helende kunst.

 

Op vakantie werken aan je gezin en je liefdesrelatie

Hallo,

Is je relatie met je partner of je kinderen wel eens lastig? Alle relaties vragen van tijd tot tijd wel eens een ‘groot onderhoud’.

Combineer vakantie vieren met werken aan je gezin en je partnerrelatie. Laat je hierbij professioneel begeleiden in het duurzaam vakantieparadijsje L’ Assaladou, midden in het fabuleuze katharenland in Zuid-Frankrijk.

cirkel stronken bergen anton Christel 15 top zwemband meisjes top

Als koppel of gezin heb je soms even afstand nodig van de dagelijkse gang van zaken. De meerdaagse onderdompeling in een welzijnsbevorderende, betoverende vakantieomgeving in combinatie met vakkundige proces-begeleiding door ons team, biedt kansen die je thuis niet hebt! Vragen en problemen kunnen nu eenmaal beter uitgediept worden zonder onderbrekingen.

gezin1In hartje zomer brengt de 6de gezinsverbindende vakantie (24-29 juli) op een speelse maar diepgaande manier  meer ZIN in je gezin, en haal je het beste uit jullie onderlinge relaties.

Reken op een meerwaarde niet alleen voor jullie vakantietijd maar
ook voor jullie gezinsrelaties lang na deze zuiderse vakantie!
 In de nazomer kan je als koppel genieten van onze, Houd Me Vast Week (18-23 sept.) genoemd naar de gelijknamige bestseller van Sue Johnson. In deze 5-daagse training leer je via de basisprincipes van Emotionally Focused Couple Therapy (EFT)  je liefdesrelatie te transformeren tot een fantastisch avontuur en tegelijk een veilige basis. Je krijgt belangrijke tools aangereikt om je verbinding als koppel te verbeteren en levend te houden. Deze workshop is geen groepstherapie, maar een ervaringsgerichte workshop.

couple love koppel meer

Heb je als koppel net wat intensievere persoonlijke ondersteuning nodig, maar is de klassieke relatietherapie niks voor jullie? Kies dan voor een EFT relatie-retreat op vakantiedomein L’ Assaladou. Je combineert dan een reis(je) voor jullie 2 met relatiesessies op maat.

EFT werpt een revolutionaire nieuwe blik op romantische liefde en integreert de allernieuwste wetenschap rond hechting en liefdesrelaties in een aanpak die snel naar de kern van de zaak gaat. Ze is daarmee het meest succesvolle ‘evidence based’ model voor het helen van relaties. Meer over de relevantie van EFT vind je in dit filmpje.

Benieuwd geworden? Lees dan meer over het aanbod van Existo.

Verbonden groet, Kim en Katrin

Hoopvol omgaan met crisis

Survival pakketje voor tijden van geestelijke pijn

of nog: hoe cultiveer ik hoop in tijden van crisis?

Ik beschrijf enkele hoopvolle ervaringen/overtuigingen, telkens aan de hand van een citaat.

‘Liefde ziet zelfs aan de kaalste takken al de bloesempracht van de volgende lente’ (R. Weyens, van Wonde naar Verwondering)

Ik probeer steeds crisissen te beschouwen als barensweeën van nieuw leven. Emotionele of existentiële pijn hoeven geen eindpunt te zijn, maar de doorgang naar iets nieuws. Deze visie kan ik gemakkelijk hanteren als ik naar andermans lijden kijk. Het is echter veel moeilijker om zelf in de meest barre tijden contact te kunnen maken met het nieuwe leven dat al in mij borrelt, ergens in de diepte, onder al het leed. Dat vraagt vertrouwen, en vooral veel Liefde! Liefde voor mezelf en de ander met wat er is in mij en in de ander, wat het ook is!

Wel past hierbij een belangrijke nuance. Ik vind het nl. heel belangrijk om deze boodschap van hoop niet te vroeg te geven aan anderen. Ik wil erover waken geen onrecht te doen aan de pijn die iemand voelt, ook al is L’Assaladou een erg positieve plaats. En ik wil me als counseler zowel met de pijn van de ander kunnen ‘verbinden’ als met de hoop die daarin (nog) verborgen zit.

Dat vraagt wel wat containment van mij als begeleider. Ik vind het namelijk niet gemakkelijk om wanhoop en groot lijden van iemand in de ogen te zien. Ik vind het anderzijds erg belangrijk om iemands pijn eerst helemaal de ruimte te geven. Daarmee wil ik vermijden om in vruchteloze polarisaties terecht te komen. (therapeut die hoop vertegenwoordigt en cliënt die des te meer de pool van de wanhoop gaat innemen)

De bloesempracht zien is dus van wezenlijk belang, maar niet zonder ook de takken in hun kaalheid te kunnen laten zijn.

‘Twijfel niet aan het blauw van de hemel als er boven je dag donkere wolken staan’ (David Dewulf, Mindfulness)

Het is goed om me bewust te zijn van de donkere wolken wanneer ik het moeilijk heb. Maar het is ook goed om tegelijk mijn perspectief te verbreden naar de blauwe hemel die achter de wolken versluierd zit. En ik probeer te rusten in het vertrouwen dat die blauwe lucht er wel degelijk is, ook al zie ik hem niet vanuit mijn ‘tijdelijke’ positie. Dit geeft mij troost.

Het gaat er dus om naast het inzoomen op de pijn, ook voldoende te kunnen uitzoomen, waardoor het gehele plaatje terug meer in beeld kan komen en het vertrouwen voelbaarder kan worden doorheen de pijn. Het gaat hier dus niet om een toedekkend relativeren. De pijn wordt nl. niet toegedekt maar tegen een achtergrond geplaatst.

‘Je bent mooi zoals je nu bent’

Dit is het simpelste citaat van allemaal. Maar oh zo bruikbaar! Ik gebruik het als mantra wanneer ik het moeilijk heb om mezelf met mijn innerlijke pijn te accepteren.  Het vraagt voor mij steeds weer een sprong om deze woorden toe te laten op moeilijke momenten, waarop ik geneigd ben om in het gevecht te gaan met mezelf. Dit is dan een ommekeer van 180° in mijn denken! Ik ga dan in tegen mijn spontane inperkende overtuigingen. Mijn spontane overtuigingen vertellen mij nl. dat het niet ok is om boos te zijn, of geïrriteerd, omdat ik dan een kreng ben dat niet graag gezien is.

Mijn mantra doet me smelten en geeft een heel andere boodschap. Hij helpt me dan te voelen dat ik helemaal oké ben. Alsof God mij geschapen heeft, MET dit soort gevoelens in mij. Ik ga dan zoeken naar het juweeltje in deze gevoelens. Wat willen ze mij vertellen over wat echt dierbaar is voor mij, vanuit de grond van mijn hart? Dit is de keuze voor de Liefde, waar ik het in vorige module al over had. Zelf vind ik het niet wenselijk dat onze bezoekers zich vanuit de positieve aura van L’Assaladou, gaan schamen voor hun zogenaamd ‘negatieve’ gevoelens. Ik wens dat onze plek een herberg mag zijn waar voor elke gewaarwording geldt ‘het is wat het is, en er zit zelfs een goudklompje in verborgen’. Of met de woorden van Rumi: dat mensen hier het ‘elexir in hun gif’ mogen ontdekken.

‘In het diepst van de winter heb ik eindelijk geleerd dat er in mij een onoverwinbare zomer ligt’

Ten slotte zit er ergens in mij de troostende overtuiging dat veel pijn veroorzaakt wordt door mijn ego. En dat ik wel veel meer ben dan dat ego. Ergens in mij, dieper dan mijn ik, zit een kern die niet geschaad kan worden, een soort liefdeskern. Een stuk dat heel is en heel blijft doorheen alle lijden. Soms stel ik mij de vraag: zou ik me ook beledigd/afgewezen/jaloers… voelen als mijn ego alles al zou hebben wat het nodig had? Zou mijn ware zelf hier ook zo op reageren? Dikwijls is het antwoord resoluut ‘nee’.

De confronterende waarheid is dat ik in het merendeel van de situaties nog steeds impulsief vanuit mijn ego neig te handelen. Vanuit de Liefde/het ware Zelf handelen is dikwijls een wat kunstmatige keuze, maar wel één die heel goed aanvoelt.

Het feit dat veel van mijn lijden ‘slechts’ door mijn ego veroorzaakt wordt, is al een troost voor mij. Want dit is niet mijn meest wezenlijke laag. Dat voel ik duidelijk! Er is een diepere laag in mij die uit de grondstof liefde gemaakt is, en waar rust is onder de woeligste storm. Dit te weten is al een troost, zonder dat ik het zelfs al voel. Ik wens onze plek toe dat mensen er meer en meer boven hun ego mogen uitstijgen, naar hun wezenskern.

Conclusie

Hoop in moeilijke tijden valt te putten uit het Ware zelf, het geloof dat lijden het begin kan zijn van iets nieuws, het feit dat ik dit lijden ook in een groter perspectief kan plaatsen en het geloof dat er steeds juweeltjes in te vinden zijn.

Katrin

Hoopvol omgaan met crisis

Survival pakketje voor tijden van geestelijke pijn

of nog: hoe cultiveer ik hoop in tijden van crisis?

Ik beschrijf enkele hoopvolle ervaringen/overtuigingen, telkens aan de hand van een citaat.

‘Liefde ziet zelfs aan de kaalste takken al de bloesempracht van de volgende lente’ (R. Weyens, van Wonde naar Verwondering)

Ik probeer steeds crisissen te beschouwen als barensweeën van nieuw leven. Emotionele of existentiële pijn hoeven geen eindpunt te zijn, maar de doorgang naar iets nieuws. Deze visie kan ik gemakkelijk hanteren als ik naar andermans lijden kijk. Het is echter veel moeilijker om zelf in de meest barre tijden contact te kunnen maken met het nieuwe leven dat al in mij borrelt, ergens in de diepte, onder al het leed. Dat vraagt vertrouwen, en vooral veel Liefde! Liefde voor mezelf en de ander met wat er is in mij en in de ander, wat het ook is!

Wel past hierbij een belangrijke nuance. Ik vind het nl. heel belangrijk om deze boodschap van hoop niet te vroeg te geven aan anderen. Ik wil erover waken geen onrecht te doen aan de pijn die iemand voelt, ook al is L’Assaladou een erg positieve plaats. En ik wil me als counseler zowel met de pijn van de ander kunnen ‘verbinden’ als met de hoop die daarin (nog) verborgen zit.

Dat vraagt wel wat containment van mij als begeleider. Ik vind het namelijk niet gemakkelijk om wanhoop en groot lijden van iemand in de ogen te zien. Ik vind het anderzijds erg belangrijk om iemands pijn eerst helemaal de ruimte te geven. Daarmee wil ik vermijden om in vruchteloze polarisaties terecht te komen. (therapeut die hoop vertegenwoordigt en cliënt die des te meer de pool van de wanhoop gaat innemen)

De bloesempracht zien is dus van wezenlijk belang, maar niet zonder ook de takken in hun kaalheid te kunnen laten zijn.

‘Twijfel niet aan het blauw van de hemel als er boven je dag donkere wolken staan’ (David Dewulf, Mindfulness)

Het is goed om me bewust te zijn van de donkere wolken wanneer ik het moeilijk heb. Maar het is ook goed om tegelijk mijn perspectief te verbreden naar de blauwe hemel die achter de wolken versluierd zit. En ik probeer te rusten in het vertrouwen dat die blauwe lucht er wel degelijk is, ook al zie ik hem niet vanuit mijn ‘tijdelijke’ positie. Dit geeft mij troost.

Het gaat er dus om naast het inzoomen op de pijn, ook voldoende te kunnen uitzoomen, waardoor het gehele plaatje terug meer in beeld kan komen en het vertrouwen voelbaarder kan worden doorheen de pijn. Het gaat hier dus niet om een toedekkend relativeren. De pijn wordt nl. niet toegedekt maar tegen een achtergrond geplaatst.

‘Je bent mooi zoals je nu bent’

Dit is het simpelste citaat van allemaal. Maar oh zo bruikbaar! Ik gebruik het als mantra wanneer ik het moeilijk heb om mezelf met mijn innerlijke pijn te accepteren.  Het vraagt voor mij steeds weer een sprong om deze woorden toe te laten op moeilijke momenten, waarop ik geneigd ben om in het gevecht te gaan met mezelf. Dit is dan een ommekeer van 180° in mijn denken! Ik ga dan in tegen mijn spontane inperkende overtuigingen. Mijn spontane overtuigingen vertellen mij nl. dat het niet ok is om boos te zijn, of geïrriteerd, omdat ik dan een kreng ben dat niet graag gezien is.

Mijn mantra doet me smelten en geeft een heel andere boodschap. Hij helpt me dan te voelen dat ik helemaal oké ben. Alsof God mij geschapen heeft, MET dit soort gevoelens in mij. Ik ga dan zoeken naar het juweeltje in deze gevoelens. Wat willen ze mij vertellen over wat echt dierbaar is voor mij, vanuit de grond van mijn hart? Dit is de keuze voor de Liefde, waar ik het in vorige module al over had. Zelf vind ik het niet wenselijk dat onze bezoekers zich vanuit de positieve aura van L’Assaladou, gaan schamen voor hun zogenaamd ‘negatieve’ gevoelens. Ik wens dat onze plek een herberg mag zijn waar voor elke gewaarwording geldt ‘het is wat het is, en er zit zelfs een goudklompje in verborgen’. Of met de woorden van Rumi: dat mensen hier het ‘elexir in hun gif’ mogen ontdekken.

‘In het diepst van de winter heb ik eindelijk geleerd dat er in mij een onoverwinbare zomer ligt’

Ten slotte zit er ergens in mij de troostende overtuiging dat veel pijn veroorzaakt wordt door mijn ego. En dat ik wel veel meer ben dan dat ego. Ergens in mij, dieper dan mijn ik, zit een kern die niet geschaad kan worden, een soort liefdeskern. Een stuk dat heel is en heel blijft doorheen alle lijden. Soms stel ik mij de vraag: zou ik me ook beledigd/afgewezen/jaloers… voelen als mijn ego alles al zou hebben wat het nodig had? Zou mijn ware zelf hier ook zo op reageren? Dikwijls is het antwoord resoluut ‘nee’.

De confronterende waarheid is dat ik in het merendeel van de situaties nog steeds impulsief vanuit mijn ego neig te handelen. Vanuit de Liefde/het ware Zelf handelen is dikwijls een wat kunstmatige keuze, maar wel één die heel goed aanvoelt.

Het feit dat veel van mijn lijden ‘slechts’ door mijn ego veroorzaakt wordt, is al een troost voor mij. Want dit is niet mijn meest wezenlijke laag. Dat voel ik duidelijk! Er is een diepere laag in mij die uit de grondstof liefde gemaakt is, en waar rust is onder de woeligste storm. Dit te weten is al een troost, zonder dat ik het zelfs al voel. Ik wens onze plek toe dat mensen er meer en meer boven hun ego mogen uitstijgen, naar hun wezenskern.

Conclusie

Hoop in moeilijke tijden valt te putten uit het Ware zelf, het geloof dat lijden het begin kan zijn van iets nieuws, het feit dat ik dit lijden ook in een groter perspectief kan plaatsen en het geloof dat er steeds juweeltjes in te vinden zijn.

Katrin

Van vervreemding naar verbinding

goudsbloem vlinder

Herbronning binnen de 4 dimensies

Vervreemding betekent dat wij afgesneden geraken van wat in wezen onafscheidelijk bij ons hoort, onze bronnen van leven. Hierdoor wordt ons mens zijn en daarmee ons existentieel welzijn onvermijdelijk uitgehold en verarmd. Dit resulteert in existentiële crisissen, niet zelden vermomd als psychische klachten, ziektes of een algemeen gevoel van onbehagen omdat men iets meent te missen in het leven.

Herbronning zien wij als het antwoord op het (geestelijk) lijden, dat o.i. veroorzaakt wordt door vervreemding. Wij vinden dat onze maatschappij hierop te weinig antwoorden biedt en willen met onze activiteiten een bijdrage leveren aan de opvulling van dit hiaat.

Als mens kunnen wij vervreemd geraken op 4 vlakken: fysiek, psychisch, sociaal en spiritueel. De herbronning die wij met onze vereniging beogen, situeert zich bijgevolg op deze 4 niveau’s. We faciliteren dat mensen zich terug verbinden met de 4 ‘levensbronnen’, namelijk de natuur, inclusief het eigen lichaam, hun eigen psychische noden, de andere mensen en de eigen bezieling.

Vervreemding op fysiek vlak kan betekenen dat we steeds verderaf komen te staan van de natuur, waarvan wij nochtans deel uitmaken en afhankelijk zijn voor ons voortbestaan. Het kan ook betekenen dat we afgesneden zijn van ons eigen lichaam en daardoor zijn signalen negeren. Herbronning kan dan betekenen dat we ons bewuster gaan worden van de natuur en ons lijf en er meer mee ‘in tune’ gaan leven.

Wanneer we op psychisch vlak vervreemden, zijn het onze eigen gevoelens en emotionele noden die ons vreemd worden. Nochtans kunnen we ons maar gelukkig voelen als we zorgzaam zijn voor onze psychische noden, vb nood aan geborgenheid, eigenheid, groei… Herbronning staat voor het (h)erkennen van wat er vanbinnen leeft en ook voor het durven toelaten van ons emotionele leven in al zijn rijkdom.

Sociale vervreemding duidt als vanzelfsprekend op het gebrek aan verbinding tussen mensen. Het gaat dan meer bepaald om het ontbreken van een kwalitatief contact in allerlei soorten relaties: tussen partners, ouders en kinderen, … Bij een echte kwalitatieve ontmoeting is er zowel veel expressie van wat ons ter harte gaat, als veel ontvankelijkheid voor wat de ander ter harte gaat. Van zo’n ontmoeting bloeien we op. Het beantwoordt helemaal aan onze sociale natuur. Bij sociale herbronning leren we weer contact te maken vanuit ons hart. We leren ons ‘kwetsbaar’ opstellen en de ander echt te ontmoeten.

Spirituele vervreemding is niet op te vatten binnen het kader van 1 bepaalde religie. Het duidt op een gebrek aan bezieling. We weten dan niet meer wat ons werkelijk inspireert in het leven, waarom we op deze planeet rondlopen. We zoeken dan onze toevlucht in zaken die ons weliswaar bezig houden, maar waar het toch niet werkelijk om gaat in ons leven. Ze maskeren dus onze werkelijke bezieling. Spirituele herbronning staat voor het terug aanboren van het bewustzijn van wat ons leven écht betekenis geeft.

Herbronnen is het opheffen van de vervreemding op 1 of meerdere van deze 4 niveau’s. Zonder het aanboren van deze ‘levensbronnen’ kunnen we niet voluit en vervuld leven. Zonder ons er regelmatig aan te laven, leven we een leven dat niet van ons is, of we leven maar half en zijn chronisch verdoofd, of we hebben te kampen met allerlei kwalen. Vandaar de noodzaak van herbronnende activiteiten.

 

Van vervreemding naar verbinding

goudsbloem vlinder

Herbronning binnen de 4 dimensies

Vervreemding betekent dat wij afgesneden geraken van wat in wezen onafscheidelijk bij ons hoort, onze bronnen van leven. Hierdoor wordt ons mens zijn en daarmee ons existentieel welzijn onvermijdelijk uitgehold en verarmd. Dit resulteert in existentiële crisissen, niet zelden vermomd als psychische klachten, ziektes of een algemeen gevoel van onbehagen omdat men iets meent te missen in het leven.

Herbronning zien wij als het antwoord op het (geestelijk) lijden, dat o.i. veroorzaakt wordt door vervreemding. Wij vinden dat onze maatschappij hierop te weinig antwoorden biedt en willen met onze activiteiten een bijdrage leveren aan de opvulling van dit hiaat.

Als mens kunnen wij vervreemd geraken op 4 vlakken: fysiek, psychisch, sociaal en spiritueel. De herbronning die wij met onze vereniging beogen, situeert zich bijgevolg op deze 4 niveau’s. We faciliteren dat mensen zich terug verbinden met de 4 ‘levensbronnen’, namelijk de natuur, inclusief het eigen lichaam, hun eigen psychische noden, de andere mensen en de eigen bezieling.

Vervreemding op fysiek vlak kan betekenen dat we steeds verderaf komen te staan van de natuur, waarvan wij nochtans deel uitmaken en afhankelijk zijn voor ons voortbestaan. Het kan ook betekenen dat we afgesneden zijn van ons eigen lichaam en daardoor zijn signalen negeren. Herbronning kan dan betekenen dat we ons bewuster gaan worden van de natuur en ons lijf en er meer mee ‘in tune’ gaan leven.

Wanneer we op psychisch vlak vervreemden, zijn het onze eigen gevoelens en emotionele noden die ons vreemd worden. Nochtans kunnen we ons maar gelukkig voelen als we zorgzaam zijn voor onze psychische noden, vb nood aan geborgenheid, eigenheid, groei… Herbronning staat voor het (h)erkennen van wat er vanbinnen leeft en ook voor het durven toelaten van ons emotionele leven in al zijn rijkdom.

Sociale vervreemding duidt als vanzelfsprekend op het gebrek aan verbinding tussen mensen. Het gaat dan meer bepaald om het ontbreken van een kwalitatief contact in allerlei soorten relaties: tussen partners, ouders en kinderen, … Bij een echte kwalitatieve ontmoeting is er zowel veel expressie van wat ons ter harte gaat, als veel ontvankelijkheid voor wat de ander ter harte gaat. Van zo’n ontmoeting bloeien we op. Het beantwoordt helemaal aan onze sociale natuur. Bij sociale herbronning leren we weer contact te maken vanuit ons hart. We leren ons ‘kwetsbaar’ opstellen en de ander echt te ontmoeten.

Spirituele vervreemding is niet op te vatten binnen het kader van 1 bepaalde religie. Het duidt op een gebrek aan bezieling. We weten dan niet meer wat ons werkelijk inspireert in het leven, waarom we op deze planeet rondlopen. We zoeken dan onze toevlucht in zaken die ons weliswaar bezig houden, maar waar het toch niet werkelijk om gaat in ons leven. Ze maskeren dus onze werkelijke bezieling. Spirituele herbronning staat voor het terug aanboren van het bewustzijn van wat ons leven écht betekenis geeft.

Herbronnen is het opheffen van de vervreemding op 1 of meerdere van deze 4 niveau’s. Zonder het aanboren van deze ‘levensbronnen’ kunnen we niet voluit en vervuld leven. Zonder ons er regelmatig aan te laven, leven we een leven dat niet van ons is, of we leven maar half en zijn chronisch verdoofd, of we hebben te kampen met allerlei kwalen. Vandaar de noodzaak van herbronnende activiteiten.

 

Ons programma voor 2015

Dag sympathisant van Existo en Assaladou,

Wij hopen dat de komst van 2015 voor jou een gelegenheid is geweest om op de ‘refresh’ knop te drukken. Dat je uit 2014 meeneemt wat je dierbaar is en loslaat wat in de weg staat om het beste van jezelf te geven en te beleven in dit nieuwe jaar. Dat is onze hartewens voor jou!

Op L’Assaladou hebben we weer een waaier klaar aan vakanties boordevol inspiratie.

Dit jaar leveren wij als gastheer en gastvrouw een actieve bijdrage aan het aanbod voor 2015!

Zo is er de week van antwoorden (met Kim) en zijn er de inspiratievakanties voor individuen of koppels (met Kim en Katrin).

Kruidenliefhebbers komen dan weer volop aan hun trekken in een doe-mee-kruidenvakantie (met Katrin).

Ook hebben we vanaf heden een ‘menukaart’ met allerlei soorten consulten, waarvan onze vakantiegangers gebruik kunnen maken tijdens hun verblijf.

Verder kondigen we met trots de 5de gezinsverbindende vakantie aan met Mieke Lammens en Rik Verschueren, en de 2de autobiografische schrijfweek met auteur Aag Vernelen.

We verwelkomen ook Katrien Verwimp met haar zomerworkshop opstellingen vanuit dromen.

Vrijwilligers kunnen zich aanmelden voor een werkvakantie. Snuister eens in onze vacatures!

Natuurlijk kan je daarnaast nog steeds gewoon op vakantie komen en volop profiteren van wat L’Assaladou als vakantieparadijsje in Zuid-Frankrijk te bieden heeft.

Wij hopen jullie met dit aanbod te inspireren tot bezielde plannen voor 2015!

Van harte,

Kim en Katrin
gastheer en gastvrouw